Ιαπωνία-Τόκυο (Ιούλιος 2017)

Ήρθε επιτέλους η ώρα να γράψω για τη μεγάλη εκδρομή… Εφτά ώρες το ταξίδι από το Ελσίνκι της Φιλανδίας. Στο δρόμο για το ξενοδοχείο ο ταξιτζής μας δίνει από ένα φυλαχτό… Η αρχή της φιλοξενίας… Τα ταξί με δαντελένια σεμεδάκια κι ο οδηγός με άσπρα γάντια. Αγγλικά γιοκ. Μόνο χαμόγελα!

Πρώτη βδομάδα στο Τόκυο μόνη. Η αδερφή σε συνέδριο μουσικοθεραπίας.

Δευτέρα, 3 Ιουλίου 2017
Βάση το Space Hostel (Taito Ward, Taito-ku Kitaueno 2-26-11 Station Akihabara), ένας νεανικός ξενώνας πολύ φιλικός. Κοιμάμαι σε κοιτώνα με νέους από όλον τον κόσμο σε κουκέτα στο πάνω κρεβάτι δίπλα στο παράθυρο και χαζεύω την κίνηση στο δρόμο. 

Τρίτη, 4 Ιουλίου 2017
Πρώτο βράδυ με την Κίμικο, τη γιαπωνέζα φίλη μας. Πηγαίνουμε με τον σύζυγό της σε παραδοσιακό γιαπωνέζικο εστιατόριο και με ξεναγούν στις γιαπωνέζικες γεύσεις. Τρώω φυσικά με τα ξυλάκια και τα καταφέρνω καλά. Μαθαίνω βασικές γιαπωνέζικες εκφράσεις. Βασικό εργαλείο κι αχώριστος σύντροφός όλες της μέρες της παραμονής μου στην Ιαπωνία το μικρό μπλε τετράδιο με τις σημειώσεις μου πάνω στην ιαπωνική γλώσσα. Ακούω και σημειώνω κι επαναλαμβάνω…  

Τετάρτη, 5 Ιουλίου 2017
Τη μέρα πηγαίνουμε για επίσκεψη με την Κίμικο σε ένα ιστορικό βουδιστικό τέμπλο που ονομάζεται Asukusa. Πολλοί τουρίστες, Ασιάτες κυρίως. Παίρνουμε γλυκά με βάση το τσάι μάτσα και τα φασόλια.
Και πρώτο βράδυ μόνη. Πρώτη tango εξόρμηση. Με τον χάρτη ανά χείρας και τις οδηγίες από τα παιδιά στη ρεσεψιόν παίρνω τον υπόγειο. Tango Ritmo (Nakazato, Kita-ku). Εκεί ήταν DJ ο Ike ο οποίος θα αναλάμβανε τον ρόλο του καθοδηγητή μου στις tango βραδιές. Με παρέδωσε σ΄αυτόν ο JuanCarlos, διοργανωτής του Tango Festival en Tokyo 2017, ο οποίος λόγω του φόρτου της προετοιμασίας, δε μπορούσε να είναι όσο φιλόξενος θα ήθελε. Κι εκεί γνώρισα την πρώτη και καλύτερη φίλη μου της Aya-chat Saito. Η μιλόνγκα ήταν ένα πάρτυ εορτασμού για την τρίτη θέση στην Ασία της Yuri Kibayashi και του 山岡周平. Γιορτάσαμε με σαμπάνια, χορέψαμε με χαρά! Ήμουν η μόνη Ευρωπαία…

Πέμπτη, 6 Ιουλίου 2017
Δεύτερο βράδυ Para Dos (Akasaka, Minato-ku). Λίγος κόσμος και κυρίως δάσκαλοι… Ανεβάζουμε επίπεδο, λέμε… Κι εκεί ήρθε να με βρει ο Tamai, ο αγαπημένος μου γιαπωνέζος χορευτής, δάσκαλος tango κι αυτός. Η πρώτη επαφή είχε γίνει on line από Ελλάδα. Προετοίμασα το έδαφος… Φύγαμε μαζί στον υπόγειο, λίγες κουβέντες με τα φτωχά αγγλικά του, με καθοδήγησε για τη στάση μου. Συγκίνηση.

Παρασκευή, 7 Ιουλίου 2017
Γιορτή στη γειτονιά με φαγητά και ένα τιμώμενο λουλούδι που πουλιόταν σε γλάστρες. Περιήγηση με φίλη 17άρα γερμανίδα από το hostel, τρελαμένη με τα γιαπωνέζικα κινούμενα σχέδια. Συνεννοούνταν στα γιαπωνέζικα… 

Τρίτο βράδυ Studio-J (West-Higashi, Shibuya-ku, Ebisu). Στη μιλόνγκα αυτή γιορτάζουν την κατάκτηση της πρώτης θέσης στο Tango Asia. Dj ο Ike κι εκεί επίσης η καινούργια μου φίλη Aya-cha Saito.

Σάββατο, 8 Ιουλίου 2017
Βράδυ, Tango Sol (Nihonbashi, Chuo-ku)  Εμπειρία η γνωριμία και ο χορός με τον Masashi, τον διοργανωτή της μιλόνγκας, πολλή τρέλλα…Η γυναίκα του η Μάγκι πολύ καλό παιδί. Το ζεύγος μας κέρδισε.

Κυριακή, 9 Ιουλίου 2017
Πηγαίνουμε με τη Βίκυ (τέλειωσε το συνέδριό της και σμίξαμε για αδερφικές περιηγήσεις και χορούς) Yokohama για Butoh και το βράδυ χορεύουμε εκεί σε ένα παλιό εντυπωσιακό κτίριο με ζωντανή μουσική από τους Mentao Cuarteto. Εκεί γνωρίζουμε τη Mari Kidera.

Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017
Tanguera (Ginza, Chuo-ku) Κάθε βράδυ μια μιλόνγκα και μια περιοχή του Τόκυο…

Τρίτη, 11 Ιουλίου 2017
Rada, ο χώρος του Tamai και της Sumire με γκουρμέ εδέσματα που ετοιμάζει επιμελώς ο Tamai. Στο τέλος της βραδιάς χορεύουμε ένα nuevo αφιερωμένο…

Τετάρτη-Πέμπτη 12 και 13 Ιουλίου επισκεπτόμαστε το Κυότο, τα μόνα βράδια που δε χορεύουμε όσο είμαστε στην Ιαπωνία. Εκεί παρακολουθούμε μια παράσταση butoh που μας άγγιξε βαθιά και το δεύτερο βράδυ πήγαμε σ ένα live φίλων της Βίκυς από το συνέδριο.  Εντυπωσιακό ένα γιαπωνέζικο έγχορδο όργανο το Koto.

Παρασκευή με Δευτέρα 14 με 17 Ιουλίου έχουμε το φεστιβάλ με μαθήματα και μιλόνγκες. Φουλ πρόγραμμα.

Στα φωτογραφικά αφιερώματα παρακάτω έχω κι άλλες πτυχές της για τις οποίες δεν έχω γράψει. Θα μιλήσουν οι εικόνες.

Τρίτη 18 Ιουλίου αναχώρηση για Ελσίνκι πάλι κι εκεί χωρίζουν οι δρόμοι μας με το αδέλφι. Αυτή πετά για Λονδίνο κι εγώ επιστροφή Ελλάδα με στάση Στοκχόλμη, Φρανκφούρτη. Η επάνοδος στην Ελλάδα μετά από τόσο καιρό στην Ανατολή και λίγο στη Φιλανδία ήταν δύσκολη… Συνειδητοποίησα πόσο διαφορετικοί είμαστε…Και πόσο δρόμο έχουμε ακόμη μπροστά μας για κάποια στοιχειώδη… 

20170706_133531

Advertisements

Η προσδοκία

Η προσδοκία ανήμερη
θυμάται, χαμογελάει, θυμώνει,
σφίγγει τη σκέψη, τα σωθικά
και πάλι από την αρχή,
θυμάται, χαμογελάει, θυμώνει.
Καμία διέξοδος…

Καστοριά, 30 Νοέμβρη 2017

Ελένη Δικαίου, «Φόντο σε διπλό καθρέφτη» εκδόσεις Πατάκη 2017

 

 

20171031_180348

Την τελευταία βδομάδα έκανα παρέα με την Κέλλυ της Ελένης Δικαίου. Συμμερίστηκα τις δυσκολίες της με την εμφάνισή της, τα προβλήματα στις σχέσεις με τη μητέρα της και την καλύτερή της φίλη. Έζησα μαζί της την πρώτη ερωτική απογοήτευση κι είδα την εξωτερική της μεταμόρφωση που λίγο έλειψε να επηρεάσει και το μέσα της. Το κλείσιμο της ιστορίας επαναστατικό, σε ανταμείβει.

Η ανάρτηση στο εκπαιδευτικό μου blog εδώ.

20171031_180128

Πάτρικ Νες, «Οι υπόλοιποι απλώς ζούμε εδώ», Μετάφραση Βασιλική Πέτσα εκδόσεις Πατάκη 2017

download

Από τα πιο δυνατά βιβλία που διάβασα τελευταία. Μαζί στο σχολείο στα διαλείμματα, το μεσημέρι, το βράδυ. Όπως και το άλλο βιβλίο του Νες «Το τέρας έρχεται» σε κρατά καθηλωμένο…Θα ήθελα να μεταφραστούν όλα του τα βιβλία στα ελληνικά. Κι θεωρώ ότι η μετάφραση της Πέτσα είναι πετυχημένη, έπιασε τη γλώσσα αυτής της ηλικίας… 

Η ανάρτηση στο εκπαιδευτικό μου ιστολόγιο εδώ.

Gallery

Φιλανδία-Ελσίνκι (αρχές Ιουλίου 2017)

Το μεγάλο ταξίδι ξεκινά από Φιλανδία. Εκεί συναντώ το αδέρφι και περιδιαβαίνουμε το Ελσίνκι για δυο μέρες. Η πρώτη βραδιά αφιερωμένη στο Pride και η δεύτερη στο Τango.
Γενική αίσθηση: το Ελσίνκι μια ήπια, φιλική, νεανική πόλη.
Εντύπωση μου έκανε ότι οι σημαίες του Pride (διάρκεια εκδηλώσεων μιας βδομάδας…) κρέμονταν από πολλά διαμερίσματα πολυκατοικιών. Και γι΄αυτό και τις απαθανάτισα.

«Το όνειρο», το γιαπωνέζικο ποίημα μου

20170717_175942

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Χρόνια το ΄χε στο μυαλό του
όνειρο ζωής τρελό του
κι ήρθε ξάφνου  έν’ αστέρι
στ’ όνειρο ζωή να φέρει.

Anime [1] το  παρασέρνουν
και φιγούρες γυροφέρνουν,
Pokemon[2], Luffi , Katsuki
Urahara και Naruti[3].

Japan,  χώρα  ονειρεμένη
με τον ήλιο της δεμένη.
Κιμονό, γιαπωνεζάκια,
όμορφα σχιστά ματάκια.

Σούσι[4], σόγια  για  φαγάκι
που τα τρώει με ξυλάκι.
Ρύζι, μάτσα[5] κι όλο χάι[6]
φιγουράτος  σαμουράι[7].

Σε παζάρι λουλουδάτο,
σαγιονάρα[8] κι αριγκάτο[9].
Μια παγόδα στολισμένη
πλήθος κόσμο περιμένει.

Αχ μανούλα,  το  καημένο
ξύπνησε βαρύ, θλιμμένο
κι έχει μείνει στο μυαλό του
όνειρο απατηλό του.

(Βασισμένο στο πρόσφατο ταξίδι μου στην Ιαπωνία, στην αγάπη των παιδιών για τα γιαπωνέζικα κινούμενα σχέδια και στο κείμενο του Νίκου Κάσδαγλη, “Τόκυο”, Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Β’ Γυμνασίου σελ. 121).

 

[1] Anime: Γιαπωνέζικα κινούμενα σχέδια
[2] Pokemon: Από τα πιο γνωστά γιαπωνέζικα κινούμενα σχέδια
[3] Luffi , Katsuki, Urahara και Naruti: Ονόματα ηρώων των Anime
[4] Σούσι: Το πιο γνωστό γιαπωνέζικο φαγητό με κύρια συστατικά το ρύζι και το ωμό ψάρι.
[5] Μάτσα: Το πιο χαρακτηριστικό γιαπωνέζικο πράσινο τσάι
[6] Χάι: “Ναι”στα γιαπωνέζικα
[7] Σαμουράι: Γιαπωνέζος πολεμιστής
[8] Σαγιονάρα: “Αντίο” στα γιαπωνέζικα
[9] Αριγκάτο: “Ευχαριστώ” στα γιαπωνέζικα

Υ.Γ. Το ποίημα το έγραψα για του μάθημα «Παιδική Λογοτεχνία» με καθηγητή του Αλέξανδρο Ακριτόπουλο στο ΠΜΣ «Δημιουργική Γραφή» της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Φλώρινας του τμήματος Νηπιαγωγών.

 

Εβελίνε Χάσλερ, Η γυναίκα με τα κέρινα φτερά Η ζωή της Έμιλυ Κέμπιν-Σπύρι Μτφ. Ζάκυ Καραβά εκδ. Πατάκη(σειρά Παρουσίες) 1998

517832507_1280x720

download

Ανάγνωσμα του Οκτώβρη 2017
Παρακάτω οι πρώτες σκέψεις στη λευκή σελίδα στο τέλος του βιβλίου.

«Συγκλονιστικό! 
Η συγκίνηση ανεξέλεγκτη…
Φόρος τιμής στον αγώνα των γυναικών για την ισότητα. Οφείλει κάθε γυναίκα να το διαβάσει.

Η συγγραφέας γοητεύει με την πένα της.
Γέμισε το μυαλό και η καρδιά…»