Η προσδοκία

Η προσδοκία ανήμερη
θυμάται, χαμογελάει, θυμώνει,
σφίγγει τη σκέψη, τα σωθικά
και πάλι από την αρχή,
θυμάται, χαμογελάει, θυμώνει.
Καμία διέξοδος…

Καστοριά, 30 Νοέμβρη 2017

Advertisements

Ελένη Δικαίου, «Φόντο σε διπλό καθρέφτη» εκδόσεις Πατάκη 2017

 

 

20171031_180348

Την τελευταία βδομάδα έκανα παρέα με την Κέλλυ της Ελένης Δικαίου. Συμμερίστηκα τις δυσκολίες της με την εμφάνισή της, τα προβλήματα στις σχέσεις με τη μητέρα της και την καλύτερή της φίλη. Έζησα μαζί της την πρώτη ερωτική απογοήτευση κι είδα την εξωτερική της μεταμόρφωση που λίγο έλειψε να επηρεάσει και το μέσα της. Το κλείσιμο της ιστορίας επαναστατικό, σε ανταμείβει.

Η ανάρτηση στο εκπαιδευτικό μου blog εδώ.

20171031_180128

Πάτρικ Νες, «Οι υπόλοιποι απλώς ζούμε εδώ», Μετάφραση Βασιλική Πέτσα εκδόσεις Πατάκη 2017

download

Από τα πιο δυνατά βιβλία που διάβασα τελευταία. Μαζί στο σχολείο στα διαλείμματα, το μεσημέρι, το βράδυ. Όπως και το άλλο βιβλίο του Νες «Το τέρας έρχεται» σε κρατά καθηλωμένο…Θα ήθελα να μεταφραστούν όλα του τα βιβλία στα ελληνικά. Κι θεωρώ ότι η μετάφραση της Πέτσα είναι πετυχημένη, έπιασε τη γλώσσα αυτής της ηλικίας… 

Η ανάρτηση στο εκπαιδευτικό μου ιστολόγιο εδώ.

Gallery

Φιλανδία-Ελσίνκι (αρχές Ιουλίου 2017)

Το μεγάλο ταξίδι ξεκινά από Φιλανδία. Εκεί συναντώ το αδέρφι και περιδιαβαίνουμε το Ελσίνκι για δυο μέρες. Η πρώτη βραδιά αφιερωμένη στο Pride και η δεύτερη στο Τango.
Γενική αίσθηση: το Ελσίνκι μια ήπια, φιλική, νεανική πόλη.
Εντύπωση μου έκανε ότι οι σημαίες του Pride (διάρκεια εκδηλώσεων μιας βδομάδας…) κρέμονταν από πολλά διαμερίσματα πολυκατοικιών. Και γι΄αυτό και τις απαθανάτισα.

«Το όνειρο», το γιαπωνέζικο ποίημα μου

20170717_175942

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Χρόνια το ΄χε στο μυαλό του
όνειρο ζωής τρελό του
κι ήρθε ξάφνου  έν’ αστέρι
στ’ όνειρο ζωή να φέρει.

Anime [1] το  παρασέρνουν
και φιγούρες γυροφέρνουν,
Pokemon[2], Luffi , Katsuki
Urahara και Naruti[3].

Japan,  χώρα  ονειρεμένη
με τον ήλιο της δεμένη.
Κιμονό, γιαπωνεζάκια,
όμορφα σχιστά ματάκια.

Σούσι[4], σόγια  για  φαγάκι
που τα τρώει με ξυλάκι.
Ρύζι, μάτσα[5] κι όλο χάι[6]
φιγουράτος  σαμουράι[7].

Σε παζάρι λουλουδάτο,
σαγιονάρα[8] κι αριγκάτο[9].
Μια παγόδα στολισμένη
πλήθος κόσμο περιμένει.

Αχ μανούλα,  το  καημένο
ξύπνησε βαρύ, θλιμμένο
κι έχει μείνει στο μυαλό του
όνειρο απατηλό του.

(Βασισμένο στο πρόσφατο ταξίδι μου στην Ιαπωνία, στην αγάπη των παιδιών για τα γιαπωνέζικα κινούμενα σχέδια και στο κείμενο του Νίκου Κάσδαγλη, “Τόκυο”, Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Β’ Γυμνασίου σελ. 121).

 

[1] Anime: Γιαπωνέζικα κινούμενα σχέδια
[2] Pokemon: Από τα πιο γνωστά γιαπωνέζικα κινούμενα σχέδια
[3] Luffi , Katsuki, Urahara και Naruti: Ονόματα ηρώων των Anime
[4] Σούσι: Το πιο γνωστό γιαπωνέζικο φαγητό με κύρια συστατικά το ρύζι και το ωμό ψάρι.
[5] Μάτσα: Το πιο χαρακτηριστικό γιαπωνέζικο πράσινο τσάι
[6] Χάι: “Ναι”στα γιαπωνέζικα
[7] Σαμουράι: Γιαπωνέζος πολεμιστής
[8] Σαγιονάρα: “Αντίο” στα γιαπωνέζικα
[9] Αριγκάτο: “Ευχαριστώ” στα γιαπωνέζικα

Υ.Γ. Το ποίημα το έγραψα για του μάθημα «Παιδική Λογοτεχνία» με καθηγητή του Αλέξανδρο Ακριτόπουλο στο ΠΜΣ «Δημιουργική Γραφή» της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Φλώρινας του τμήματος Νηπιαγωγών.

 

Εβελίνε Χάσλερ, Η γυναίκα με τα κέρινα φτερά Η ζωή της Έμιλυ Κέμπιν-Σπύρι Μτφ. Ζάκυ Καραβά εκδ. Πατάκη(σειρά Παρουσίες) 1998

517832507_1280x720

download

Ανάγνωσμα του Οκτώβρη 2017
Παρακάτω οι πρώτες σκέψεις στη λευκή σελίδα στο τέλος του βιβλίου.

«Συγκλονιστικό! 
Η συγκίνηση ανεξέλεγκτη…
Φόρος τιμής στον αγώνα των γυναικών για την ισότητα. Οφείλει κάθε γυναίκα να το διαβάσει.

Η συγγραφέας γοητεύει με την πένα της.
Γέμισε το μυαλό και η καρδιά…»

καλοκαιρινές νεανικές σελίδες

Έχοντας σε εκκρεμότητα ακόμη 😦 την ανάρτηση τη σχετική με τη γιαπωνέζικη εμπειρία ξεκινώ να πω τις επιγραμματικές εντυπώσεις μου από τα νεανικά βιβλία που διάβασα το καλοκαίρι μετά το Τόκυο. Γιατί τις 15 μέρες στην Ιαπωνία μάθαινα τη γλώσσα και τους ανθρώπους και χόρευα. Ήμουν εκεί ψυχή τε και σώματι…

Μετά, λοιπόν, κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού διάβασα τα εξής 7 βιβλία, όλα από τις εκδόσεις Πατάκη και από τη σειρά Παρουσίες (γράφω στο τέλος του κάθε βιβλίου την αίσθηση που μου αποπνέει, τις πρώτες σκέψεις και την ημερομηνία που το τέλειωσα, πριν πάρω στα χέρια μου το επόμενο):

  1. Το χρώμα της νύχτας, Πόλιν Φισκ. Μτφ.: Φωτεινή Μεγαλούδη
    Ονειρικό…
    Βόλος, 25-7-2017 

    22290571_955483367922961_2117663958_n

    Φώτο της μαθήτριάς μου, Μαρίας Νίτσι

  2. Αγαπητέ Κανένα, Μπέρλι Ντόερτυ Μτφ.: Μαργαρίτα Μηλιώρη
    Πολύ δυνατό!
    Βόλος, 23-7-2017
  3. Μόνο την αλήθεια, Έιβι Μτφ: Ιωάννα Καρατζαφέρη
    Σε κρατά εκεί…
    Άγιος Στέφανος Βόλου, 29-7-2017
  4. Δεν υπάρχουν τίγρεις στην Αφρική, Νόρμαν Σίλβερ Μτφ.: Άννα Γκέρτσου-Σαρρή
     Σε κρατά καθηλωμένο. Απαρχάντ, τρυφερότητα. Αγόρι ο πρωταγωνιστής. Άμεσος ο λόγος με λίγη αργκό. Must ανάγνωσης.
    Άγιος Στέφανος Βόλου, 13-8-2017
  5. Πικρή σοκολάτα, Μύριαμ Πρέσσλερ Μτφ.: Νάντια Βαλαβάνη
    Πολύ καλό!
    Άγιος Στέφανος Βόλου 16-8-2017
  6. Το σχολείο που κατέβηκε σε απεργία, Πάμελα Σκόμπι Μτφ.: Χριστίνα Μαλαγάρη
    Συγκλονιστικό βιβλίο, σα να βλέπεις ταινία. Θα ήθελα να επισκεφτώ το σχολείο-μουσείο στην Αγγλία. Εμψυχωτικό για τη ζωή μας στο σχολείο.
    Άγιος Στέφανο Βόλου, 22-8-2017
  7. ΑΚ, Πίτερ Ντίκινσον Μτφ.: Φώντας Κονδύλης
     Πολύ δυνατό βιβλίο, κινηματογραφικό. Η γραφή λογοτεχνική σε κρατά σε εγρήγορση και σε συγκινεί σε κάποια σημεία.
    Άγιος Στέφανος Βόλου, 5-9-2017