«Ειδύλλειο-La Serenata» (18-20 Μαΐου 2018)

33057418_10216408634388178_3564786713530204160_n

 

 

 

 

 

 

 

Πριν το επόμενο Tango-Ειδύλλειο οφείλω να γράψω τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου για τη γλυκιά εκδρομή (Serenata) στη Σμίξη Γρεβενών που διοργάνωσε η σχολή χορού Θεσσαλονίκης Alex-Natassa Tango-Room σε συνεργασία με τον Παναγιώτη Τριανταφύλλου.

Με τη «μητρική» ομάδα Tango-Florina αποφασίσαμε να εκμεταλλευτούμε την ευκολία της εκδρομής λόγω απόστασης και  να εκδράμουμε στα Γρεβενά για ένα ΠΣΚ χορού. Ήταν επίσης μια ευκαιρία να μοιραστούμε το δωμάτιο ως οικογένεια…

Μετά από 15 μέρες ξανακοιτώντας τις φωτογραφίες ανακαλώ τις αναμνήσεις και τα συναισθήματα της εμπειρίας. Βασικά χαρακτηριστικά της δικής μου εικόνας ήταν μια γλυκιά χαλαρότητα από την Νατάσα, τον Αλέκο και τον Παναγιώτη που μου έδιναν την αίσθηση ότι είμαι ένα κομμάτι της δικής τους tango-οικογένειας. Άλλωστε οι δεσμοί έχουν δημιουργηθεί εδώ και καιρό. Η εκδρομή μας στη φύση ήταν η ευκαιρία για να δούμε κι άλλες πτυχές μας πέρα από το τάνγκο. Ήταν η ευκαιρία για μια συνύπαρξη εφ΄όλης της ύλης… Πρωί μεσημέρι βράδυ μαζί! Να σημειώσω ότι ήταν η πρώτη φορά που είχα δασκάλα τη Νατάσα κι ομολογώ ότι καταφχαριστήθηκα το μάθημα. Μου άρεσε πολύ η εναλλαγή ρόλων. Και η εμπειρία μου στο leading προχωράει έστω και  με πολύ αργά βήματα.

Οι φωτογραφίες της ανάρτησης( η Όλγα δημιούργησε πάλι…) λένε πολλά ωστόσο θα πω ακόμη δυο λόγια. Θα μείνει σε όλους, είμαι σίγουρη, η διακοπή ρεύματος και η εμπνευσμένη διαχείριση του θέματος από τον Παναγιώτη. Παναγιώτης και Γρηγόρης μας καθοδηγούν και… Η ατμόσφαιρα των κεριών, η χαμηλή μουσική τάνγκο από το λάπτοπ, τα κλειστά μάτια, και οι τάνγκο-αγκαλιές («άραγε ποιος με αγκαλιάζει τώρα;» και μετά «ποιον να αγκαλιάσω τώρα;»), η αργή, τρυφερή σχεδόν εναλλαγή προσώπων μου προκάλεσαν έντονη συναισθηματική φόρτιση, σχεδόν συγκίνηση, κάτι σαν ψυχοθεραπεία.

Καινούργιες νεανικές επαφές σα να γνωριζόμασταν από καιρό. Έχει πλάκα πώς με μερικούς ανθρώπους δε χρειάζεται να κάνεις καμιά προσπάθεια. Χαλαρότης… 

Παλιοί φίλοι εκεί, ζεστά χαμόγελα και οικειότητα. Βρισκόμαστε και ξαναβρισκόμαστε στα τανγκο-ταξίδια, στις μιλόνγκες  και χαιρόμαστε, πόσο χαιρόμαστε! Έχουμε και τη συνενοχή του κοινού πάθους και ναι! αγαπιόμαστε και ξανααγαπιόμαστε με τους παλιούς μας φίλους, με τους νέους και φτιάχνουμε τα ειδύλλειά μας, γιατί αυτός ο χορός, αυτό το ειδύλλειο δεν έχει τέλος…

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s