Μάτια χαμόγελα

agoria

Μάτια χαμόγελα
κι είμαστε εδώ
στο Ρουμελί στην καρδιά της Κρήτης
ζεστασιά
χορός γαλάζιος, ρυθμός
ανασασμός ατέλειωτος.
Μάτια χαμόγελα
κι είμαστε εδώ
σκυλί-ελάφι-κανέλα
Μαρία κι Αντρέας
σαν εδώ από παλιά
Τετράγωνα δέντρα κι η θάλασσα εδώ
ένα με τον ουρανό
μας περιμένει σήμερα
να πούμε ένα προσωρινό γεια.

Ρουμελί Ρεθύμνου, Αύγουστος 2014

Puch Bowl

RethimnoΟι εικόνες γυρνάνε
η έμπνευση ψάχνει το δρόμο
στο Μοναστηράκι του Ρεθύμνου.
Η Παλιά Πόλη σε επισκέπτεται
κι εσύ δέχεσαι τα δώρα της
τα ανοίγεις κι είναι χρώματα και μουσικές.

Ρέθυμνο, Αύγουστος 2014

102_5420

102_5448

102_5449

102_5453

Χαμόγελο ήλιος

matia 5

Ένα δύο τρία βήματα
κι άλλο ένα το δικό σου
χαμόγελο ήλιος
βλέμμα συνεσταλμένο.

Είσαι εσύ
η χαρά κι η έγνοια της ζωής μου
οι φόβοι και τα θέλω μου.

Είσαι εσύ
που φεύγεις.
Πας στον ήλιο και τις θάλασσες
στους άγνωστους φίλους
στα καινούργια σου τραγούδια
στις ατέλειωτες μουσικές σου.

Είσαι εσύ.
Μυρίζεις ζωή κι έρωτα
ανησυχία και πεύκο.
Το φως-ήλιος-βότσαλο σε τραβάει κοντά του.

           Αφιερωμένο στο γιο μου που ανοίγει πανιά…
ΚΤΕΛ Λάρισας, Αύγουστος 2014

Φώτα αστέρια

DOC.20140417_.1163037_.ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ_Ανασαίνω τη σκέψη σου.
Η φρέσκια μνήμη ζευγαρώνει με τη δική σου.
Οι παλάμες ακουμπούν τον πόνο, τον χαϊδεύουν.
Είναι εκεί, περιμένει.
Σώματα παλιά και καινούργια
χορεύουν τη λύπη και την ελπίδα.
Μάτια αχόρταγα γαληνεύουν την προσδοκία
κερδίζουν τη χαρά.
Φώτα αστέρια παρακολουθούν
τις νέες συγκινήσεις
συμμετέχουν στο γέλιο.
Είναι εκεί, περιμένουν.

Γλώσσα Σκοπέλου, Αύγουστος 2014

Κατάθεση μνήμης

DSC01553Μ΄ ένα άγγιγμα στο μικρό εργοστάσιο
αφήνομαι ν΄ ακουμπήσω στη ζεστασιά της παλάμης σου.
Οι καινούργιες αναμνήσεις μπλέκουν
με τη λήθη των παλιών
υφαίνουν το χαλί για να πετάξουμε
να κατακτήσουμε το απέραντο γαλάζιο
που ανασαίνει μέσα στα μάτια μας.

Ζεστασιές κι αρμονίες
κουβέντες κι ομορφιές της φύσης
και του ανθρώπου γλυκαίνουν το μέσα μας
δώρα πολύτιμα
για τα επόμενα ταξίδια.

Γλώσσα Σκοπέλου, Αύγουστος 2014

 

Νίκος Καρούζος, Χριστούγεννα Του Σταλαγμίτη

102_5682             

“Μια μέρα γεννήθηκε στη μακρινή Βηθλεέμ ο έρωτας

στην κοιλιά του καρπού λησμονημένος

και του έδωσαν το όνομα Καρπός

όλα τ’ άστρα των παιδιών αγαπημένων

με τους ανέμους όταν λευκάζουν το χειμώνα.

Εντούτοις άκουσα το σπήλαιο

κι ανεβαίνοντας

σ’ ένα βαθύ άλογο πήγαινα σ’ αυτό

κρατώντας ευωδιαστή φασκομηλιά προς τη θέρμη

του βρεφικού δέρματος όνομα βαθύ κι ανάερο.

Δεν έβρισκε λαλιά ο πλατύς ελαιώνας για να φωνάξει

κι ο θάνατος έφευγε στ’ αστέρια

μονάχα το άστρο νικούσε το πλήθος που είναι τ’ αστέρια

λάμποντας το Ένα.

Ο Θεός έκραζε τη λαλιά:

Δίδαξέ με

στο άστρο στρεφόμενος, είπε,

και τα μαρτύρια γεννήθηκαν απάνω απ’ τις λάμψεις

χαρίζοντας ηρεμία στην έμψυχη κλίμακα. […]

ιδού λοιπόν ο χρόνος είναι χιόνι δεν είναι ρολόγι-

και κρατούσε το θήλυ πότε τα φεγγιστά νερά

πότε μαύρες πέτρες της Δήλου.

Σαν είδα το σπήλαιο

συγκρατήθηκα στην πρώτη φλέβα του βράχου μας  

ενώ με κάλεσε το ακέραιο γαϊδούρι κινώντας

και τα δυο του χέρια

μα όμως ευγένεια φανερώνοντας ήρθε και το βόδι

πειθήνιο στον ήλιο της νύχτας

για να δω το δοκιμασμένο χρυσάφι.

Κι αντίκρισα το χρυσάφι

καθώς ένα φτωχαδάκι του τόπου μας

ήτανε το  βρέφος στη μητρική βύθιση

ολομόναχο με τ’ άστρα.

Ώσπου χάραξε…

Στο σπήλαιο – μιας ηλικίας χαμένης – δεν υπήρχαν

ειμή μόνο σταλακτίτες που κρέμονταν, δεν υπήρχαν

ειμή μόνο σταλακτίτες ανυψούμενοι.

Εγώ ο σταλαγμίτης, ολοένα,

πλησιάζω το σταλαχτίτη που με κράζει απεγνωσμένα

για να εγγίσουν κάποτε τα στάγματα τη μεγάλη ένωση…”

(Νίκος Καρούζος, Τα ποιήματα, τ. Α’, Ίκαρος)

102_5688

Η πρόσκληση, η επιμονή κι επιλογή του Αντρέα αρχικά κι ύστερα το μοίρασμα της ποιητικής εμπειρίας με τη Ραχήλ και τον Δημήτρη με οδήγησαν σε αναγνωστικά μονοπάτια πίσω από τις λέξεις… Κι η βραδιά στο Αρχαιολογικό Μουσείο Π.Ε. Καστοριάς, στο Άργος Ορεστικό είχε πάλι αυτό το γνωστό χτυποκάρδι, πριν βγεις στο κοινό να μοιραστείς- λίγο κόντεψε να το ξεχάσω….

10882301_544580739012088_6986730366633666500_n

Στάγματα πεζολογίας….

» Ο σταλαγμίτης στην πέτρα ακούει το σπήλαιο στη μακρινή Βηθλεέμ, κι αρχίζει ν΄ανεβαίνει, να προσφέρει στον Καρπό ευωδιαστή φασκομηλιά. Η φύση βουβαίνεται, ο θάνατος αναχωρεί, το Ένα αστέρι, ο ήλιος της νύχτας,  λάμπει δείχνοντας το δρόμο…

asteri

Σα βλέπει το σπήλαιο κρατιέται στη φλέβα του βράχου, μα μαζί με το ακέραιο γαϊδούρι και το πειθήνιο βόδι αντικρίζει το δοκιμασμένο χρυσάφι, το θείο βρέφος, ωσάν φτωχαδάκι του τόπου…

Κι ύστερα ξημέρωσε, το όραμα χάθηκε…

Κι ο σταλαγμίτης σε χρόνο άχρονο ολοένα ανυψούται, να εγγίσει κάποτε τον Έρωτα…»

 Και back stage…

10877910_838089932926164_1038598253_n

10884446_838087276259763_888264502_n

Ευχές για φωτογραφικές ζεστασιές… στον Τάκη Κλαζίδη.

Ευχές για αρχαιολογικές ζεστασιές… στη Γεωργία Στρατούλη.

Vicky Karkou, Dance Professor travels to Latvia to receive Honorary Doctorate in Medicine (So proud of my sister !!!)

Vicky Karkou receives her Honorary Doctorate at Riga Stradins University

Vicky Karkou receives her Honorary Doctorate at Riga Stradins University

Professor Vicky Karkou was nominated by the Senate of Riga Stradins University for the award of Honorary Doctor (Doctor Honoris Causa) of Medicine for her contribution towards facilitating the establishment and development of an Arts Therapies study programme at the University.

A Riga Stradins University spokesperson said: “The award expresses sincere gratitude about the successful scientific and teaching collaboration between our institutions.”

The official inauguration ceremony took place on 28 November 2014 at the University.

Professor Karkou is a qualified researcher, educator, dance teacher and dance movement psychotherapist, having worked with vulnerable children and adults in schools, voluntary organisations and the NHS.

In 1998 she completed her PhD in arts therapies at the University of Manchester and then moved to the University of Hertfordshire where she worked as a researcher delivering projects in health, arts therapies and arts education. In 2003 she began working in Scotland at Queen Margaret University, initially as a lecturer in art therapy, later becoming a senior lecturer, founding and leading the MSc in Dance Movement Psychotherapy – the only MSc programme in the discipline.

She moved to Edge Hill University in 2013. Her main research and teaching area is the arts for wellbeing which she explores through a range of qualitative, quantitative and arts-based methodologies. She is well published in national and international journals, while acting as the co-editor for the international journal Body, Movement and Dance in Psychotherapy published by Taylor and Francis. Currently she is co-editing her third book (The Oxford Handbook of Dance for Wellbeing), while travels extensively invited to speak at conferences and educational programmes around the world.

Professor Karkou keeps a small psychotherapy private practice as part of the arts and therapies co-operative Emerging Paths which she has co-founded and currently co-directs. She also acts as a consultant for Common Thread, a company offering residential care to children and young people.

You can see here the article on the website of Edge Hill University 

VickyKarkou001-300x163«It was a celebration of the arts psychotherapies and dance movement therapy in particular at Riga Stradins University», Vicky says…

Χριστούγεννα…

ονομαστική εορτή...

Φέτος η αγαπημένη γιορτή σα να έρχεται νωρίτερα..

Είναι η δική μου γιορτή που καθιερώνεται σιγά σιγά 1η Δεκεμβρίου…(του οσίου Φιλάρετου…)  Να και η Αρετή, λοιπόν, με ονομαστική γιορτή… Οι καλοί φίλοι, τα εδέσματα μανιταριών, το στόλισμα του δέντρου, το αναμμένο τζάκι και το χριστουγεννιάτικο κρασί ξεκίνησαν τις γιορτές των Χριστουγέννων από την αρχή του μήνα…

Ρυθμοί γιορτινοί αναβοσβήνουν χρωματιστοί γύρω μου και μέσα μου ….. κι ο υιός έρχεται να συμπληρώσει το παζλ…