Οἱ δρόμοι μας οἱ θερινοί, οἱ ἀλησμόνητοι του π. Κων. Ν. Καλλιανού

102_5371
Στὴν Ἀρετή, στὸν Βαγγέλη, στὸν Παναγιώτη, στὴν Ἑλένη,

ποὺ μοῦ συντρόφεψαν τὸ θερινὸ τὸ μεσημέρι τῆς εἴκοσι

τοῦ Αὐγούστου,

ἀνοιχτὴ εὐχαριστία

Τὶς χρειαζόμαστε πολὺ κάτι τέτοιες ὧρες, ὧρες θερινὲς ποὺ ταξιδεύουν μέσα στὴ μεσημεριανὴ τὴν φωταψία τοῦ θεϊκοῦ Αὐγούστου καὶ συνοδεύονται ἀπὸ πρόσωπα  προσφιλῆ, ἀγαπημένα, φιλικά, ποὺ δὲν τὰ συνδέει μαζί σου κανένα συμφέρον, παρὰ μονάχα ἡ ὁμορφιὰ τῆς συνάντησης, τῆς ἐπικοινωνίας καὶ τοῦ ἐνθουσιασμοῦ. Τοῦ ἐνθουσιασμοῦ καὶ τῆς χαρᾶς, ποὺ τὰ ὑψώνει μέσα μας ἡ ἀρετὴ τῆς φιλίας καὶ τῶν κοινῶν ἐνδιαφερόντων, ἡ συγκίνηση τῆς συνάντησης-γιατί, λέμε, θὰ ξαναβρεθοῦμε καὶ τοῦ χρόνου;- ὁ ἔντιμος διάλογος καὶ πάνω ἀπ᾿ὅλα τὸ ἀθάνατο ἑλληνικὸ καλοκαίρι ποὺ ἁπλόχερα μᾶς δώρισε ὁ Θεός.

Λουτρακι_

Λουτράκι Σκοπέλου φωτ. Κων,.Καλλιανού

Τὶς χρειαζόμαστε, λοιπόν, αὐτὲς τὶς ὧρες, γιὰ νὰ τὶς κρατήσουμε φυλαχτὸ στὴν ἐρημιὰ τοῦ κόσμου ποὺ ἀνοίγεται μέσα στὴν καθημερινότητα. Μιὰ καθημερινότητα στεγνὴ ἀπό αἰσθήματα, ἀπὸ συναντήσεις φιλικές, ἀπὸ διαλόγους ποὺ ξεδιπλώνουν τὴν ψυχὴ καὶ τὴ γιατρεύουν. Γιατὶ ἐκεῖ κυριαρχεῖ πάνω ἀπ᾿ ὅλα τὸ ἀγχωτικὸ παραλήρημα, ἡ ἀπουσία συνειδητῆς κι ἀνθρώπινης συμπεριφορᾶς καὶ πάνω ἀπ᾿ ὅλα ἡ καταστροφικὴ μανία μὲ τὴν ὁριζοντίωση τῶν σχέσεων τῶν ἀνθρώπων.

Ἀντίθετα, ὅταν ἔλθει τὸ θέρος καὶ συναντιόμαστε, ἀναμένοντας αὐτὴ τὴ συνάντηση ὡς ἕτοιμοι ἀπὸ καιρό, ὅπως λέει κι ὁ Ἀλεξανδρινός, τότε παραμερίζει κάθε σύννεφο, ἀπὸ τὰ ὅσα παράξενα ἤ ἀπρόοπτα μᾶς παρουσιάζονται, καὶ ἀναπνέουμε τὸ ὀξυγόνο τῆς τίμιας καὶ ἄδολης συνάντησης, ποὺ τὴ χαιρόμαστε καὶ τὴν στερεώνουμε μέσα μας γιὰ νὰ ἀποτελέσει σὲ μέρες πικρὲς καὶ σκοτεινὲς τὸ παράθυρο ποὺ θ᾿ ἀνοίξει καὶ θὰ εἰσοδεύσει τὸ φῶς. Κι αὐτὸ ἐπειδή, μέσα σ᾿ αὐτὲς τὶς συνάξεις ἀπουσιάζει ἡ ἀνταγωνιστικότητα, ἡ ὁποία στὴν πιὸ σκληρή της μορφὴ ὑψώνει τὶς ρομφαῖες της καὶ ἀποκεφαλίζει κάθε δυνατότητα διαλόγου, ἀκόμα κι ἀρνητικοῦ ποὺ εἶναι τὸ ἁλατοπίπερο στὸ κάθε Συμπόσιο, ὥστε νὰ νοστιμευθοῦν οἱ συνδαιτημόνες τοῦ ἰκανοῦ καὶ ἔντιμου λόγου. Γιατὶ ὁ ἄλλος, ὁ καιροσκοπικός, ὁ δόλιος καὶ σκοτεινὸς λόγος ἤ διά-λογος γρήγορα πρέπει ν᾿ ἀπορρίπτονται.

Κι ὄταν ἔλθει ἡ στιγμὴ τοῦ ἀποχαιρετισμοῦ -γιατὶ ὅλα κάποτε τελειώνουν, ὅπως κι ἡ ἴδια μας ἡ ζωή- τότε ἀπομένει ὀ γλυκασμὸς τῆς προσδοκίας μιὰς ἀλλης μελλοντικῆς συνάντησης, ποὺ θὰ ἀνανεώσει τὸ εἶναι καὶ θὰ τὸ χαριτώσει πάλι, ραντίζοντάς το μὲ τὴ δρόσο τῆς αἰσιοδοξίας καὶ τῆς ὁμορφιᾶς τῆς ἐπικοινωνίας. Γι᾿ αὐτὸ καὶ δὲν εἰπώθηκε τυχαία τό, «Νὰ μᾶς ἔχει ὁ Θεὸς γερούς, πάντα ν’ ἀνταμώνουμε…» ( Διον. Σαββόπουλος).

Γι᾿ αὐτὸ κι ἐτοῦτοι οἱ θερινοὶ οἱ δρόμοι τῆς ζωῆς εἶναι πάντα οἱ πιὸ πολύτιμοι κι ἀλησμόνητοι. Γιατὶ ἔχουν τὴν ὁμορφιὰ τῆς ἐπικοινωνίας καὶ τὸ φῶς τῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ ποὺ δὲ θέλει τὸν ἄνθρωπο μόνο του, ποτέ                                               

                                     π. Κων. Ν. Καλλιανός

Πρώτ.η δημοσίευση στο Ημερολόγιο Αποδημίας στις 25 Αυγούστου 2014

Apple Tarte Tatin Recipe

!!!! Perfect ❤

Cool Artisan

apple tarte tain recipe, συνταγή, μηλόπιτα, καραμέλα, τάρτα μήλο, απλή, εύκολη, βούτυρο, ζάχαρη, καστανή, σφολιάτα, Γαβριήλ Νικολαΐδης, cool artisan

…ή αλλιώς ανάποδη μηλόπιτα καραμέλας! H συνταγή είναι καθαρόαιμη Γαλλική και πήρε το όνομα της από το ξενοδοχείο Tatin που βρίσκεται στο LamotteBeuvron, περίπου 160 χιλιόμετρανότια τουΠαρισιού, το 1880. Τοξενοδοχείοανήκε σε δύοαδελφές, την Stéphanie και την CarolineTatin. Υπάρχουναντικρουόμενεςιστορίες σχετικά με την καταγωγήτηςτάρτας, αλλά ηπιο αληθοφανής θέλει τηνStéphanieTatin, να εφευρίσκει την Tarte Tatin κατα λάθος.Η Stéphanie ξεκίνησενακάνει μιαπαραδοσιακήμηλόπιτα, αλλά ξέχασε τα μήλαστοβούτυρο και τη ζάχαρηγιαπάρα πολύ ώρα. Όταν μυρίστηκε ότι κάτι καίγεται, προσπάθησε να σώσειτο πιάτοτοποθετώνταςτη βάσηζύμηςπάνω απότο τηγάνι μετα μήλα, και στη συνέχεια όλο αυτό σε ένα ταψί στο φούρνο. Μετάγύρισε την τάρταανάποδα και εξεπλάγη θετικά με το πόσο εκτίμησαν οι πελάτες του ξενοδοχείου το…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 650 επιπλέον λέξεις