Αναστάσιμα εδέσματα….

102_4782Το βράδυ της Ανάστασης το περάσαμε με το γιο μου στην Καστοριά για πρώτη φορά μόνοι μας μετά από δεκαεφτά χρόνια… Οι εξετάσεις του μας έβαλαν στο δικό τους παιχνίδι… Οπότε τη δεδομένη μαγειρίτσα που πάντα ήταν έργο της μητέρας μου ανέλαβα να τη μαγειρέψω εγώ. (Και φέτος ήταν η πρώτη φορά που αυτή δεν έκανε μαγειρίτσα από τότε που θυμάται τον εαυτό της .. Δεν ήμασταν εμείς μαζί της…) Η χορτοφαγική μου διάθεση αυτή την περίοδο με οδήγησε στη μαγειρίτσα με μανιτάρια! Και ήταν η πρώτη φορά που ο Αχιλλέας έφαγε μαγειρίτσα.. Κατά τα άλλα το αναστάσιμο δείπνο περιλάμβανε χοιρινό με πατάτες στο φούρνο, φέτα, χαρούμενα πασχαλινά αβγά, κουλούρα. Έτσι λέμε στη Γλώσσα  Σκοπέλου τα πασχαλινό τσουρέκι… Αχ πού ΄ναι εκείνες οι μυρωδιές κι οι γεύσεις από τα παιδικά μας χρόνια;;…, όταν έφτιαχνε η αγαπημένη μας θεια-Φιλίτσα (έφυγε νωρίς,  αλλά έμεινε στις παιδικές μας ξένοιαστες αναμνήσεις) τις κουλούρες;;;…

Και η Βιολογία εκεί πάνω στο χαλί να περιμένει τη σειρά της…

Τα υλικά που χρησιμοποίησα για τη μαγειρίτσα ( με άγρια μανιτάρια άλλο, πιο δυνατό αποτέλεσμα, αλλά…):

1. Μανιτάρια πλευρώτους
2. Μανιτάρια καφέ
3. Μανιτάρια άσπρα
4. Κρεμμύδια φρέσκα
5. Πράσο
6. Σκόρδο
7. Μαρούλι
8. Σπανάκι
9. Άνηθος
10. Κρόκος Κοζάνης
11. Αλάτι -Πιπέρι
12. Ρύζι γλασέ
13. Ελαιόλαδο
14 Λεμόνι
15. Αβγό

Και με ποια σειρά…

Πρώτα μανιτάρια κομμένα(ποσότητα κατά βούληση…ποτέ δεν είναι αρκετά..), 2  κρεμμύδια, 1 πράσο, 1 σκελίδα σκόρδο, 10 κουταλιές σούπας ελαιόλαδο, σοτάρω. Τα μανιτάρια βγάζουν τα υγρά τους.

Προσθέτω σπανάκι, μαρούλι άνηθο, κρόκο (4 στήμονες), αλάτι, πιπέρι και ζεστό νερό μια, δύο κούπες και βράζω για λίγο. Το κλείνω, πηγαίνω στην Ανάσταση και όταν γυρίζω προσθέτω το ρύζι (ένα φλιτζανάκι του καφέ) για όση ώρα χρειάζεται δοκιμάζοντας… και κλείνω το μάτι. Ετοιμάζω το αβγολέμονο(1 αβγό και το χυμό ενός λεμονιού παίρνοντας και ζουμί από τη σούπα)  το ρίχνω μέσα, ανακατεύω κι έτοιμη η μαγειρίτσα  !!!  (Ευχαριστώ τον φίλο Πάνο για την εμψύχωση !!!)

102_4791

Στο παραδοσιακό τσούγκρισμα των αβγών νικήθηκα  από το γιο

κατά κράτος….

 

 

 

3 σκέψεις σχετικά με το “Αναστάσιμα εδέσματα….

  1. Ο/Η π. Κων. Καλλιανος λέει:

    Χριστός Ανέστη και χρόνια σας πολλά. Ένα μου άρεσε: η αναφορά στην πολύμορφη και αρχοντική Γλώσσα. Δικαιώνεις δηλ. το Σεφέρη άνετα: όπου και να πάω η Ελλάδα με πληγώνει. Και για μας σμικρογραφια της » χρυσής πατρίδας» – όπως λέει κι ο Δαπόντες, είναι η Γλώσσα…Καί του χρόνου εκεί, λοιπόν. π.κ

    • Μετά από αυτό το σχόλιο του αγαπημένου π. Κων. Καλλιανού δεν μπορούσα να μη γυρίσω στα παιδικά μου χρόνια στη Γλώσσα εκεί στο σπίτι της θειας-Φιλίτσας που μαζευόμασταν όλα τα ξαδέρφια και παίζαμε… Στην κουζίνα της πάντα κάτι ψηνόταν.

      Και σ΄ εκείνο το μακρόστενο πάγκο στο σπίτι της γιαγιάς μου της Ρίτας είχαμε πάντα το Πάσχα μια κουλούρα με το κόκκινο αβγό που μας την έδινε η θεια-Φιλίτσα !!! Παίρναμε το κομμάτι μας και το τρώγαμε στην αυλίτσα με την πεζούλα με τη λεμονιά…

      Ακόμη τώρα κάθε Πάσχα χαλαρώνω σ΄ αυτή την πεζούλα …(εκτός από φέτος..)

      Του χρόνου εκεί λοιπόν με τα αγαπημένα πρόσωπα …

  2. Ο/Η Νώντας Τσίγκας λέει:

    η γευστική μνήμη… Μεγάλο θέμα.
    Ξάφνου έχεις την αίσθηση ότι ανασταίνεται όλος ο παλιός (εντός σου πια ) κόσμος με μια μυρωδιά, μια εικόνα αγαπημένου φαγητού, μια νοστιμιά που την έχεις ξαναδοκιμάσει …
    Λες ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ!

    Το Αναστάσιμο τραπέζι της Αρετής δείγμα αισθητικής κομψότητας -εγκράτειας- σαν προσευχή δυο μαζί ανθρώπων!
    ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s