Εικόνα

Robert Cormier, Είμαι το τυρί (I am the cheese, 1977) Πατάκης 1994 Μετάφραση: Κώστια Κοντολέων

c091fbd9-9e62-47ad-9820-2aece2f7a8ae_13

973314

«Είμαι το τυρί»:Το δεύτερο βιβλίο του Κόρμιερ που διαβάζω. Το πρώτο «Ο πόλεμος της σοκολάτας». Αφορμή εκείνου οι έμφυλες ταυτότητες, το θέμα που με απασχολεί το τελευταίο διάστημα περισσότερο μιας κι επίκειται η Θεματική Βδομάδα στο σχολείο. Η δύναμη του πρώτου βιβλίου με έκανε να πάρω από τη βιβλιοθήκη του σχολείου και τούτο εδώ. Αγόρια οι πρωταγωνιστές και στα δύο. Έντονη η δράση στο πρώτο, ψυχολογικό κυρίως το δεύτερο, ηχηρός ο εσωτερικός μονόλογος του αγοριού, καθηλωτικός.  Έφτασα στο τέλος κι έμεινα με τις αμφιβολίες και την αίσθηση του αναπόφευκτου.

Δείτε σχόλια για το βιβλίο και τη σχετική ταινία εδώ.

“To tango χορεύεται από ένα ζευγάρι. Γνωρίζοντας μόνο τον έναν ρόλο, θα ξέρεις πάντα το μισό…”

“To tango χορεύεται από ένα ζευγάρι.
Γνωρίζοντας μόνο τον έναν ρόλο, θα ξέρεις πάντα το μισό…”

17321784_1430975810256017_857049433_n

«Αυτό ακριβώς αλλάζει στο Tango Project. Όλοι μαθαίνουν τόσο να καθοδηγούν όσο και να ακολουθούν. Αποδέχονται τη διττή φύση που ενυπάρχει σε κάθε άνθρωπο, κατανοούν το ρόλο του παρτενέρ τους και φτάνουν στην απόλυτη επικοινωνία μεταξύ τους.
Δύο άνθρωποι γίνονται ένα μέσα από διάλογο, και όχι μονόλογο.

Η διδασκαλία του βασίζεται στην ανάλυση της κίνησης σύμφωνα με την ανατομία του ανθρώπινου σώματος και χρησιμοποιώντας τη βοήθεια πρακτικών όπως το tai chi και η yoga που εδώ και εκατοντάδες χρόνια ασχολoύνται αποκλειστικά με αυτό. Έτσι, φέρνουμε τις βασικές αρχές του tango πιο εύκολα στο σώμα μας.
Στο Tango Project δεν αναιρείται το όποιο στυλ, αλλά συμπληρώνεται».

                                                                 Ερμής Καραμπούλας

Τάνγκο στα Γιάννενα (11 και 12 Μάρτη 2017)

17238723_729545670538416_2038374035_n

Δυο δροσερά, όμορφα παιδιά… με χιούμορ, αμεσότητα, ζεστασιά, μεταδοτικότητα και ξεχωριστές χορευτικές ικανότητες μας κέρδισαν αυτό το σκ στα Γιάννενα. Ο Λουκάς Μπαλόκας και η Γεωργία Πρίσκου ήταν οι δάσκαλοί μας στο χορευτικό τάνγκο-προχώρημα…Γιατί, όπως μας έλεγε η Γεωργία, τα μαθήματα τεχνικής είναι το συντακτικό και η γραμματική του χορού που μας βοηθούν στη σωστή επικοινωνία κι επιτείνουν την απόλαυση, το χορευτικό ζητούμενο.

Οικοδεσπότης άξιος ο Τάσος Κεχαγιάς, παλιός ταγκέρος και έμπειρος δάσκαλος, μας έβαλε στη θαλπωρή του χώρου του (ξύλινο πάτωμα-φως με θέα τη λίμνη) και νιώσαμε σα να ανήκαμε κι εμείς εκεί.

Ο νεαρός οικοδεσπότης, ο Γιώργος Νίκου, με τη σβελτάδα και τη χαρά στο βλέμμα και στο χαμόγελο πρόσθεσε τη φρέσκια πινελιά στη φιλοξενία. (Με την Κατερίνα Κόρμπελς αχτύπητο δίδυμο <3)

Το βράδυ του Σαββάτου η μιλόνγκα στο καφέ-Μακρής στην παραλία των Ιωαννίνων και στην περιοχή Μώλος μας έφερε σε επαφή με την υπόλοιπη τάνγκο-κοινότητα της πόλης. Συναντηθήκαμε με φίλους, μοιραστήκαμε αγκαλιές. 

Ενώθηκαν η Φλώρινα με την Καστοριά και τα Γρεβενά…Ο Πάνος κι η Θάνη εκεί μαζί μας. Συναντηθήκαμε ξανά μετά την Κοζάνη, το φθινόπωρο…

Στο show των παιδιών μείναμε εκστατικοί από τις δυνατότητες, τη φινέτσα και  την αρμονία στην διαπροσωπική τους χορευτική επικοινωνία.

Με τον Σταμάτη Καθαρόπουλο συναντιόμαστε σε διάφορα μέρη της Ελλάδας(κεντρική και βόρεια προς το παρόν) και ζεσταίνουμε τις καρδιές μας με χορευτικές αγκαλιές και κουβέντες. Τα παπούτσια του σε έκθεση κάθε φορά αναζητούν χορευτικά ταίρια.

Νησιώτικη αύρα μας πρόσφερε ο Νίκος Σαγιάς με την Ειρήνη του από την Κέρκυρα. Δάσκαλος εκεί, χορευτής-«τραγουδιστής»(ο χορός του «τραγούδι», όπως ξέρουν οι νησιώτες…) Κέρκυρα το καλοκαίρι για χορό….

Συναντηθήκαμε και με την Αμαλία Τσιγκέλη. Η Πρέβεζα και τα μαθήματα εκεί, η κοινή μας εμπειρία, μας συνδέουν με χαμόγελα σύμπνοιας. (Την ευχαριστώ για τις φωτογραφίες της μιλόνγκας)

Βάσια Βαρδάκα και Νάνσυ Πανοπούλου, οι νέες φίλες στα μαθήματα… Γρήγορα να ξανανταμώσουμε!

Με την παρέα μας, (Τίτη-Ιταλία,  Έφη, Ηρακλή, ταξιδευτές του τάνγκο από τη Φλώρινα και την Καστοριά-Βόλο), μοιραζόμαστε εμπειρίες ακολουθώντας το κοινό μας πάθος για το χορό. 

Κεράσι στην τούρτα της εκδρομής η συνάντησή μου με την αγαπημένη φίλη από τα παλιά, τη Δήμητρα Τρυφέρη. Πώς γίνεται μερικές φορές να βλέπεις στενούς φίλους που έχεις να δεις χρόνια και να θες να τα πεις όλα μέσα σε πέντε λεπτά; Δήμητρά μου ! 

20170311_165155

Ήταν η πρώτη μας τάνγκο-απόδραση στα Γιάννενα. Τα «Γυάλινα Γιάννενα» του Μιχάλη Γκανά  καθρέφτισαν τους χορούς μας… Η περιδιάβαση στα σοκάκια της παλιάς πόλης με τα χορευτικά παπούτσια υπό μάλης έδωσε μια διαφορετική ενέργεια στην πόλη, τη δική μας… 

Στιγμιότυπα του διημέρου:

Η Ελένη Πριοβόλου στην Καστοριά (Μάης 2010-Μάρτης 2017)

20170307_211218

Από το 2010 και το «Όπως ήθελα να ζήσω» στο 2017 και το «Μετά φόβου».
Η φιλία κρατάει χρόνια! Η εμπειρία που ζήσαμε το 2010 στο Γυμνάσιο της Κορησού με την πολιτιστική ομάδα μου, αλλά και στη Δημοτική Βιβλιοθήκη της Κορησού με τη Λέσχη Ανάγνωσης Ενηλίκων δημιούργησε δεσμούς που δε σπάνε εύκολα. Πόσο αλλάξαμε αλήθεια;

Δείτε κι άλλες φωτογραφίες από την πρόσφατη επίσκεψή της στο βιβλιοπωλείο ΑΛ-ΠΑ, αλλά και σχετικά με το καινούργιο της βιβλίο, «Μετά φόβου», εδώ.

IMGP9554

IMGP9547

IMGP9552.JPG

Robert Cormier, Ο πόλεμος τη σοκολάτας (Chocolate war, 1974) Πατάκης, 1993 Μετάφραση: Μαρία Κονδύλη

9789602938843

Μόλις χθες το τέλειωσα κι έμεινα μ΄ ένα σφίξιμο στο στομάχι. Σα να είδα την ταινία χωρίς να την έχω δει. Καλύτερα. Ήταν οι δικές μου σκηνές που παίζονταν μέσα μου. Κι όταν έκανα την έρευνα, αφού το βιβλίο το ξεκίνησα χωρίς άλλες εμπειρίες από σχετικό ψάξιμο στο διαδίκτυο, είδα ότι γυρίστηκε σε ταινία το 1988. 

Το βιβλίο ήταν πρόταση για τις έμφυλες ταυτότητες από την καθηγήτριά μου στο μεταπτυχιακό της Δημιουργικής Γραφής, Μένη Κανατσούλη. (Τα άλλα δύο ήταν «Ο χάρτινος αετός»  και «Οι χαρταετοί της νύχτας» για τα οποία έδωσα ένα στίγμα σε προηγούμενες αναρτήσεις. Βιβλία που κυρίως απευθύνονται σε νεανικό κοινό). 

Για το βιβλίο και τον συγγραφέα εδώ.

Nelson Jandy, Θα σου χαρίσω τον ήλιο (I ll give you the sun, 2014) Πατάκης 2016 Μετάφραση: Αργυρώ Πιπίνη

9789601665894-200-1174876

Το βιβλίο αυτό το οφείλω στη Ντίνα. Στην πραγματικότητα ήταν του Παύλου. Διαβάζοντάς το όμως δεν άντεχα στον πειρασμό να μην υπογραμμίζω αγαπημένες φράσεις. Η εμπειρία τη ανάγνωσης ήταν καθηλωτική. Κι όταν το τέλειωσα, δε γινόταν να μην το έχω στη βιβλιοθήκη μου. Οπότε του Παύλου έγινε δικό μου κι ένα ολοκαίνουργιο πήγε σ΄αυτόν για την πρώτη ανάγνωση. 

Για το βιβλίο και τη συγγραφέα εδώ.

E.M. Kerr, Χαρταετοί της νύχτας (Night Kites, 1986), Πατάκης, 1991 Μετάφραση Άννα Γκέρτσου-Σαρρή

Στο ταξίδι μου στη Θεσσαλονίκη για το τριήμερο της αποκριάς σύντροφος δυνατός. Δύσκολο να το αφήσεις από τα χέρια σου. Σκληρό το θέμα, ωστόσο τρυφερή και γλαφυρή η παρουσίασή του. Η αμερικανίδα συγγραφέας αγγίζει το θέμα του Έιτζ και της ομοφυλοφιλίας 30 χρόνια πριν…

Λεπτομέρειες για το βιβλίο και τη συγγραφέα εδώ.